تیغه‌ها، جداکننده‌هایی هستند که در باربری جانبی سازه نقشی ندارند و داخل قاب ساختمانی اجرا نشده‌اند. لازم است که اجرای تیغه‌ها قبل از کفسازی صورت پذیرد تا لبه تحتانی تیغه‌ها به صورت موثر مهار شود. همچنین در صورتی که تیغه‌ای بعد از عملیات کفسازی اجرا شود باید تدابیر لازم جهت مهار لبه تحتانی تیغه اندیشیده شود و مهار لبه تحتانی به خوبی انجام گیرد. توصیه می‌شود برای اجرای تیغه‌ها از دیوارهای با مصالح پیوسته استفاده شود.

دیوار جداکننده تیغه‌ای

در صورتی که مصالح مصرفی در سقف از مصالحی باشند که مقاومت فشاری آنها کم (استفاده از بلوک‌های پلی استایرن) و تحمل نیروی حاصل از پدیده کنش قوسی را نداشته باشد اجرای تیغه‌ها باید از مصالح پیوسته باشد در غیر این صورت استفاده از مصالح گسسته بلامانع است.

در صورت اجرای سقف کاذب باید تیغه تا سقف ادامه یابد و سقف کاذب در طرفین تیغه به صورت مجزا اجرا شود. در صورتی که دیوار به دلیل وجود محدودیت‌هایی تا سقف سازه‌ای امتداد نیافت باید جزییاتی اجرا شود تا لبه فوقانی مهار شود.

در صورت ایجاد بازشوهای با عرض بزرگ برای عبور یا جانمایی تاسیسات مکانیکی و برقی (مانند کانال‌های تهویه ‌یا تابلوهای برق) باید تیغه در طرفین بازشو به سقف مهار شود.

در صورت نیاز به ایجاد بازشوهای بزرگ به دلایل مختلف از جمله جانمایی تاسیسات برقی (تابلو برق) عبور تاسیسات مکانیکی یا طراحی پنجره و نورگیر، در صورت امکان بازشو بین مهارهای دیوار تعبیه شود و در صورت عدم امکان و در صورتی که طول بازشو بیش از ۱ متر باشد طرفین بازشو باید مهار شود و به سقف متصل شود.

 

منبع: عمران سافت

از انتشار مطالب و فایلهای این سایت با ذکر منبع استقبال میکنیم